‘Papa?’ vraagt Ietje. ‘Vind jij mij lief?’
‘Dat weet je toch wel?’ zegt papa.
‘Ik vind jou niet zo lief,’ zegt Ietje. ‘Ik vind de mama van Japie veel liever.’
‘Zo,’ zegt papa, ‘en waarom dan wel?’
‘Japie heeft een speelgoedtrein.’
Ietje wil niet wachten tot haar verjaardag. En ze wil elke avond net zo lang opblijven als ze wil.
Net als Japie. Want die mag álles van zijn moeder. Heeft hij zelf gezegd!
Het gras is altijd groener.
Hardcover
24 x 28,5 cm
Review: Het onderwerp waar 'Ik ga bij Japie wonen' om draait vind ik heel tof. Als ouder krijg je volgens mij vaak te maken met de uitroep ‘maar … mag dat wel!’
Dit boek geeft spelenderwijs een inkijkje in hoe dit gaat en dat het vriendje of vriendinnetje bepaalde dingen misschien wel mag, maar andere dingen weer niet.De tekst in het boek is verhalend maar mist soms de vloeiende overgang. Wel heeft Kromhout duidelijk nagedacht over zijn taalgebruik waardoor het verhaal goed te volgen is voor kinderen, heel belangrijk! Ook de herkenbare details zijn goed gedaan zoals het voorkomen van Rupsje Nooitgenoeg en diverse situaties waarin kinderen zich kunnen herkennen.